میخی را میمانم که منتظر چکشی هست تا بر سرش فرود آید و کله ای که
چشمانش را سوی آسمان گرفته است . گاه نعمت بارا ن است و گاه فرود
چکشی بر سر . من همان میخم هنوز
پ . ن : تو ایمیلم فرمودن چرا فونتهای نوشته هام یکی نیستن . عارضم ٬ مربوط میشود به قسمت اندرونی ما