مثل باد آمد
و مثل باران
زدود خاکهای دلها مان را
وقتیکه باد معنی دیگری از خود بجا میگذارد
و باران امید روئیدن را با خود همراه ندارد
من در ته جاده
خواب آلوده خواهم ماند .
گر چه اینک نه بارانی هست و نه بادی در گذر
من هنوز به امیدشان ره میسپارم
شب را و روز را
هنوز را نیز