میخی  را میمانم که منتظر چکشی هست  تا بر سرش فرود  آید و کله ای  که 

چشمانش را سوی آسمان گرفته است . گاه نعمت بارا ن است و گاه فرود

چکشی بر سر . من همان میخم هنوز

 پ . ن : تو ایمیلم فرمودن چرا فونتهای نوشته هام یکی نیستن . عارضم ٬ مربوط میشود به قسمت اندرونی ما